....

...Vanuit het witte Slovenie wens ik jullie allemaal
een Hele Fijne Kerst
en een Geweldig Nieuwjaar :)


Liefs, Lot

Winterpret en Kerstgevoelens

Na het sinterklaasfeest (en eigenlijk ook al daarvoor) bestond mijn leven overdag voornamelijk uit van 10 tot 5 in de kleine storia antica bibliotheek (daar komt nooit iemand, dus enige bieb waar nog wat plek is) zitten met mijn neus in het ooooo zo verschrikkelijk onbegrijpelijke diritto del arbitrato boek....gaaap. Tussen deze dagelijkse verschrikking door heb ik gelukkig wel nog wat leuke feestjes/avonden gehad, waaronder een avondje schaatsen op de grote schaatsbaan die nu sinds 2 weken bij de Via dell'Independenza staat (altijd leuk :)), en een erg gezellig feestje van de italiaanse huisgenote van Katie.

De enige reden waardoor ik die twee weken toch ben doorgekomen (en mijn boek, niet 1 maar zelfs 2 keer door heb kunnen ploeteren) is door het leuke vooruitzicht dat ik afgelopen weekend met AEGEE op skitrip ging. Yaaay! Die langverwachte skitrip begon dan eindelijk vrijdagavond met een opvallend lange busreis (6,5 uur....?). Ik weet zéker dat je vanuit Bologna binnen 3 uur op een berg kan staan, alleen was de buschauffeur hier minder zeker van, en zijn we dus meedere keren verdwaald waardoor we pas om half 1 snachts aankwamen op onze plaats van bestemming. Deze plaats van bestemming was een dorp. Niet in de bergen. Niet in de sneeuw. Er heerste dan ook nogal wat ongeloof tijdens het uitstappen (en er heerste nog meer angst dat wij het hele weekend geen sneuuw zouden zien), maar gelukkig bleek dit de volgende dag allemaal mee te vallen, toen we onze ski's en schoenen kregen en nog 1 uurtje met de bus naar de sneeuw en de égte skidorpjes in de bergen werden gebracht.

Door wat technische problemen met mijn schoenen, waar ik hoe ik het ook probeerde echt niet inkwam, moest ik deze eerst laten ruilen (samen met zo'n 20 lotgenoten) in een klein winkeltje met 1 verkoper, waardoor ik een uur later dan de rest (11 uur) pas eindelijk op de piste stond. Omdat we om 4 uur alweer moesten verzamelen bij de bus, en het skiliftsysteem in dat gebied (waar we precies waren was ons overigens allemaal onduidelijk, we waren op de monte rosa...maar waar dat dan ligt...?) bestaat uit hele grote liften, die maar eens in de 20 minuten ofzo komen, heb ik uiteindelijk maar 4 pistes af kunnen gaan voordat de dag alweer voorbij was. Dit was wel een beetje jammer, maar beter dan niks - ik heb toch wel weer mooi op ski's kunnen staan, en de sneeuw was helemaal top, dus wat ik heb geskieed was leuk- en na 1 uur wachten op mensen die de tijd vergeten waren, nog meer gedoe met schoenen en gehuurde ski's die niet teruggebracht waren, en een aperitivo in een cafeetje onderweg keerden we uiteindelijk rond 7 uur allemaal terug naar ons hotelletje (de organisatie tijdens dit weekend, was moet ik zeggen...niet helemaal optimaal... - Aegee is ook de groep die de slovenie trip van een paar weken geleden heeft georganiseerd en naar ik heb gehoord hebben ze daar 5 mensen in slovenia achtergelaten....).

Kapot van het skieen (ongelooflijk hoe moe je wordt van skieen, zelfs al heb je maar paar uurtjes ook daadwerkelijk geskied) kregen we die avond de beste maaltijd die ik ooit voor 10 euro heb gekregen: 4 gangen: antipasti, pasta, vlees, dessert, met ongelimiteerde wijn. Al dat eten droeg ook al niet bij aan onze energielevels, waardoor we rond half 12 allemaal half slapend aan tafel zaten. Maar wakker blijven moesten we! Want zondag was Hannah's verjaardag en dat moest uitgebreid gevierd worden! Erg apart zat er onder ons hotelletje een 'discoteca', helemaal inclusief muurdecoraties en loungestoelen waar die avond een feest werd gegeven (dit bleek achteraf ook de enige discoteca te zijn in het hele gebergte, aan de massa en diversiteit v/d mensen die er later die avond waren te zien). Na een sterk kopje koffie konden we er gelukkig allemaal wel weer tegenaan en Hannah kan niet klagen dat haar feest niet leuk was: de discoteca in de middle of nowhere had namelijk een opvallend hippe dj, die voor een erge leuke avond heeft gezorgd, waardoor we om 5 uur in bed besloten dat het misschien niet zo'n goed idee was om de volgende dag weer te gaan skieen...(achteraf bleek dat niemand zondagochtend heeft kunnen skiieen, omdat de bus kapot was gegaan....waardoor ik me nu stuk minder schuldig voel dat ik niet ben geweest).

Om kwart over 11 werden we toen wakker gemaakt met het nieuws dat we over een half uur vertrokken (terwijl ons avond ervoor was verteld dat we pas rond 2 uur zouden vertrekken...wederom dubieuze organisatie...). Voordat we weer richting huis mochten, werden we eerst nog gedropt in een ander gehucht in the middle of nowhere, 3 uur lang - zodat we daar een pizza konden eten en de kerstmarkt konden bezoeken... In de pizzeria was onze tafel helaas over het hoofd gezien, waardoor we...wait for it......1 uur en 40 minuten op onze pizza heb moeten wachten!!!!!! AARG. Hij was gelukkig gratis en lekker - en het was buiten te koud om voor de lol te staan...maar toch! De kerstmarkt bleek toen een normale suffige markt te zijn, met oude jassen en lelijke schoenen en dergelijke, wat wel een beetje jammer was. Maar ach, het stadje waar we waren was wel heel schattig (Arvallo? Ravallo?) en dat maakt het weer goed. De terugtocht was opvallend korter, waardoor we rond een uurtje of 9 weer in Bologna waren. Al met al dus enigszins chaotisch weekend, waarin veel is geklaagd aan onze kant, maar dat eigenlijk gewoon heel gezellig en geslaagd was :).

Maandagavond werd het kerstgevoel toen compleet gemaakt met een échte english christmas roast dinner waar mijn engelse vriendinnetjes me al sinds augustus benieuwd naar hadden gemaakt. Om de avond compleet te maken hebben we eerst Love Actually (ultiem kerstgevoel) en daarna Titanic: the happy version gekeken (gewoon de dvd stopzetten na de handscene in de auto, en volhouden dat alles goed af is gelopen). Ondertussen werd er door 4 van de engelse 3 uur lang gekookt, en was het eindresultaat een GEWELDIGE roast dinner. Mashed potatoes, sausages, broccoli met kaassaus, kip met jus, het was helemaal geweldig. En een geslaagde manier om toch nog met de hele groep hier samen kerst te vieren :).

Nu wil ik jullie eigenlijk nog van alles vertellen over hoe mijn italiaanse examen is gegaan, maar door moeheid ga ik dat maar verzetten naar volgende keer. Ik vlieg morgen namelijk naar Barcelona!!!! Nog net even voor kerst met Lara en Marieke Spanje onveilig maken voordat ik naar Slovenie ga. Waarom niet toch?

Sinterklaas en Muchacha in Slovenie!!

Ik realiseer me dat het al best een tijdje was sinds mijn vorige blog, maar na een wat eventloze week is er nu weer een heleboel leuks gebeurd, waar ik jullie nu natuurlijk alles over moet vertellen :).

Afgelopen weekend was namelijk het weekend van mijn 21 diner, waarvoor mijn jaarclub - Muchacha - speciaal kwam overvliegen naar Slovenie! Mijn lieve jaarclub kwam na weken overleg dit weekend uiteindelijk het beste uit, - al betekende dit wel dat Evelien helaas thuis moest blijven door tentamen, en de Muchacha's toch een beetje incompleet waren...

Het weekend was alsnog ontzettend leuk, en heeel eventvol! Nadat ik voor de derde keer alweer dit semester in Slovenie was aangekomen (de trein ging weer gevaarlijk stilstaan in the middle of nowhere...maar reed gelukkig na 20 minuten toch weer door - het valt me weer mee!) kwamen na een klein dagje family-quality-time mijn zes clubgenootjes aan. De vrijdagavond werd na 3 maanden contact-tekort opgevuld met bijkletsen - en Friends uiteraard. Zaterdag vertrokken we met zn allen naar Bled. Het mooie eilandje midden in het meer én toeristisch hoogtepunt van Slovenie, was inderdaad ook heel mooi in de winterzon. Na verlate lunch in een heel druk sloveens visrestaurantje naast het meer vertrokken we weer naar huis om ons allemaal voor te bereiden op het 21 DINER. Mijn ouders waren hiervoor helemaal uit hun dak gegaan; de tafel was prachtig, er was zelfs een ober (whoeeee), iedereen was dressed to the nines en het eten (gemaakt door franse kok Eric) was heerlijk, met als hoogtepunt de grootste creme brulée die ik ooit heb gezien - en perfect was.

Ik heb van mijn jaarclub overigens het gehele Blond Servies kado gekregen :D.

Na deze fabuleuze dag was er nóg een feest: Sinterklaas kwam (wat vervroegd voor de nederlandse kids in Ljubljana) naar Slovenie! Om precies te zijn: naar ons huis (nouja, het huis van de andere drie Groffens, aangezien ik er op zich niet woon..)! Dit was een heel gedoe: 170 man, waaronder 50 kids. YAY. De paar extra handen konden dus goed gebruikt worden, en zo hebben we - nadat we 's ochtends in Ljubljana hadden rondgelopen, geholpen met de kamer versieren met mooi tekeningetjes voor de Sint, de kamers voorzien van snoep (pepernoten!!!!! spek!!!!!), de pieten aan hun kleurtje geholpen en daarna als welkomst comitée gefunctioneerd. De kindjes kregen snoep, sint en kado's dus iedereen was blij, en het huis stond zelfs nog redelijk overeind toen om 7 uur savonds de laatste blij verwende kindjes het huis verlieten.

Toen brak maandag de laatste dag aan van het sloveens bezoekje, en omdat het nogal hard regende, besloten we deze laatste dag te gebruiken door relatief droog de grotten van Postonja te bezoeken. Ik had ze al gezien, maar het blijft indrukwekkend zo'n grot, en het was een leuk afsluitbezoek, voordat ik om 4 uur wegmoest naar het treinstation (een uurtje eerder dan mn jaarclub, omdat voor een of andere BIZARRE reden er geen enkele trein rijdt op een maandagavond tussen Trieste en Bologna tussen half 6 uur en half 10.....) en weer voor 2 maanden afscheid moest nemen :(.

Terug in Bologna waren de festiviteiten echter nóg niet over, omdat we woensdag (nadat ik 's ochtends mijn sistema politico italiano vak heb afgesloten met een laatste tentamen - ik had deze keer zowaar een tafel!) met zn allen hier ook Sinterklaas hebben gevierd. Met alle nederlandse en vijf engelse vriendinnetjes, - bij wie deze mooie hollandse traditie er nu goed in is gestampt- hebben we het hele gedoe gedaan, van sinterklaas liedjes zingen, tot kados met gedichten (ik kreeg een kerstmannetje en een 2-kantjes lang gedicht van Simone!), en -wederom- pepernoten!!! Ook deze avond was helemaal geslaagd. En zo heb ik het voor elkaar gekregen om zelfs op vele honderden kilometers afstand van Nederland toch nog 2 maal uitgebreid Sinterklaas te vieren. Piece of cake, zo'n exchange.